Öncelikle altını
kalın çizgilerle çizerek bir tanım yapmalıyız:
Terör; modern zamanlarda egemen güçler tarafından muhtelif ideoloji ve/veya mitlerle kurulan, farklı isimlerle piyasaya sürülerek her türlü silah, mühimmat, lojistik, istihbarat, mali ve eğitim yardımları ile desteklenerek global ölçekteki maksatlarına sinsice ulaşmak için hedef ülke veya bölgelerin meşru yönetimlerini nihai arzu ve isteklerini kabule zorlamaya matuf olarak silahlı çatışmalar, saldırılar, suikastler, katliamlar ve her türlü örgütsel şiddet
eylemleri ile savaşın maskeli olarak yürütülen namert
halidir.
Felsefecilerin,
tarihçilerin ve bilim adamlarının deyimiyle, savaşlar kaynakları ele geçirmek
için gündeme getiriliyor ve savaş öncesinde medya aracılığıyla manipülasyon
yapılarak, insanlar acı günlere hazırlanıp, gerçekleşebilecek saldırıların
sahibinin de haklı gösterilmesi için çalışılıyor.
Peki o hal de SAVAŞ NEDİR?
Savaş, Yunan
atasözüne göre, “Yok ettiğinden daha fazla kötü insan ortaya çıkardığı için
berbattır”,
Sokrates’e göre, “Kötüyü iyiye yeğlemek insan doğasında yoktur ve
bir insan iki kötüden birini seçmeye zorlandığında, kimse azını seçmek varken
çoğunu seçmeyecektir.”
Büyük Larousse savaşı, “Uluslar veya aynı ülkelerdeki
iki teşkilatın (iç savaş) arasında, başka bir yolla elde edemediği şeyi kuvvet
zoruyla almak, istediklerini kabul ettirmek ve başkasının isteklerine boyun
eğmemek amacıyla girişilen kuvvet denemesi” olarak tanımlar.
Günümüz
akademisyenleri de savaşın, politik ilişkilerin başka araçların desteği ile
sürdürülmesinden başka bir şey olmadığına işaret eder. Akademisyenler,
“Savaşlar insan öldürmek için değil, kaynakları, hammaddeleri ve pazarları ele
geçirmek için, başka bir deyişle kâr için yapılır. Kâr eksenli bir iç
politikanın dışa yansıması da kâr amaçlı olacaktır. Savaş, politikanın bir parçası
olmaktan kurtulamaz. Politika beyindir, savaş sadece bir alettir, yoksa tersi
değil. Bu durum itibariyle savaşın hiçbir zaman öz yasaları olamaz, dilbilgisi,
mantığı olamaz. Politika bugün de eline kalem yerine, ikna yerine silahları
almıştır. Suçlanması gereken savaşın etkileri değil, politikacılardır” der.
DAKİKADA 1.9 MİLYON
DOLAR ASKERİ HARCAMA
Dünyada 2000
yılı verilerine göre, sadece bir dakikalık askeri harcamaya 1.9 milyon dolar
ayrılıyor ve bu miktar harcanıyor. Yani herhangi bir yerde 2 saatlik zamanda
230 milyon dolar silahlanmaya gidiyor. Sadece yere döşeli mayınlardan haftada
800 kişi ölüyor. 2 saatlik zaman diliminde dünyanın değişik yerlerinde 10 insan
patlayan mayınla ölüyor. Şimdiye kadar gerçekleşen savaşlarda dünyada milyarlarca
insanın öldüğü biliniyor. Yine açıklamalara göre, savaş çığırtkanlığı yapılarak
beyinler yönlendiriliyor. Yapılan manipülasyonlar, savaşı haklı hale getiriyor.
KISACA BURAYA NASIL
GELDİK?
Dünya genelinde 60-85 milyon arası insanın ölümü ve milyonlarca yaralı/sakat, şehirlerin yıkımı ve içler acısı atom bombası enkazı ile neticelenen İkinci Dünya
Savaşı'nın ardından kurulan iki bloklu dünyada zaman zaman yaşanan bazı sıcak
çatışmaları da içeren Soğuk Savaş 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılması
ile son buldu.
Aslında biten bir şey
yoktu, yeni paylaşımlar yapıldı ve çağın gelişmelerine uygun olarak yeni
stratejiler ve yeni savaş yöntemleri ortaya konuldu.
Dolayısıyla 1991
yılında Sovyetler Birliği'nin dağılması ile yeni bir savaş dönemi başladı.
1991 yılından
itibaren dünyadaki sıcak çatışmalara ana hatlarıyla bakacak olursak;
1991 Hırvatistan
Savaşı
1992 Bosna Savaşı
1994 Birinci Çeçen-Rus
Savaşı
1994 Ruanda Soykırımı
1999 İkinci Çeçen-Rus
Savaşı
1998 Kosova Savaşı
2000 İkinci İntifada
2001 Afganistan
Savaşı
2003 Irak Savaşı
2006 İsrail-Lübnan
Savaşı
2008 Güney Osetya
Savaşı
2009 Gazze Savaşı
2011 Libya İç Savaşı
2011 Suriye İç
Savaşı(halen devam ediyor)
2012 Mali İç Savaşı
2012 Orta Afrika
Cumhuriyeti'ndeki çatışmalar
2014 2014 Kırım
bunalımı
2014 Donbass Savaşı
2014 2014
İsrail–Gazze çatışması
1991'den bu yana
yukarıda belirtilen bölgesel çatışmalarda yaklaşık olarak 1.610.000 asker ve
sivil ölmüş, 300.000'e yakın insan yaralanmış ve milyonlarca insan evlerini,
yurtlarını terk etmiştir. Sadece Suriye'de 500.000'den fazla insan öldürülmüş
5.100.000 insan evini terk etmiş, 3.000.000'dan fazla insan yurt dışına çıkarak
mülteci olmuş, 130.000 kişi kaybolmuştur. Ukrayna'da ise 6.500 kişi ölmüş,
1.177.000 kişi ülke içinde yer değiştirmiş, 763.632 kişi yurt dışına kaçmak
zorunda kalmıştır. Bosna'daki savaşta sadece Srebrenitsa'da 8.372 ve Ruanda'da
ise 800.000 sivil soykırıma uğratılmıştır.
Ayrıca yirminci
yüzyılın ikinci yarısında dünya pastasının yeniden paylaşımı için yapılan
İkinci Dünya Savaşı ile ilgili bir not düşmekte yarar var. Altı yıl süren bu
savaş dünyanın dört bir yanında 24 milyonu asker 49 milyonu sivil olmak üzere
tam 73 milyon insanın hayatına mal olmuştur.
Şunları da buraya ekleyelim de zalim kim, barbar kimmiş hafızaları bir kez daha tazeleyelim;
– 1. Dünya Savaşı’nda ölen her 100 kişiden 14’ü, 2. Dünya Savaşı’nda ölen her 100 kişiden 70’i, 1990’lardaki savaşlarda ölen 100 kişiden 90’ı sivildi.
– 1945-1992 yılları arasında gerçekleşen 149 savaşta 23 milyondan fazla insan öldü. Bunun yalnızca 3 milyonunu askerler oluşturdu. Bilinen o ki, savaşlarda genellikle 1 askerin ölümüne karşılık 1 sivil doğrudan, 14-15 sivilse açlık, susuzluk, bulaşıcı hastalıklar gibi nedenlerden ölmektedir.
– Son 10 yıldaki savaşlarda 2 milyon çocuk öldü. 6 milyon çocuk sakat kaldı. 12 milyon çocuk evsiz, 1 milyondan fazla çocuk anasız-babasız kaldı. 10 milyon çocuk psikolojik sarsıntı geçirdi ve on binlerce çocuk tecavüz ve işkenceye uğradı.
– Balkan savaşında Bosna’da 20 bin kadına tecavüz edildi.
– Körfez Savaşı’nda ABD müttefiki devletler, Irak-Kuveyt sınırına ve Basra kenti etrafına 1 milyon, Balkan Savaşları’nda da 64 ülkede 110 milyon patlamamış kara mayınının üzerine basacak insanları beklediği biliniyor.
– Dünyada bugün 500 bini bilim adamı olmak üzere 15 milyon kişi silah ve silah geliştirme endüstrisinde çalışıyor.
1990'lı ve 2000'li
yıllar dünyada iletişimin hızla yayıldığı ve teknolojinin olabildiğince
geliştiği yıllar olarak tarihe geçmiştir. Artan iletişim imkanları aynı zamanda
bilgi kirliliği ile beraber kitlelerin çok kolay kontrol edilebilmeleri ve
yönlendirilebilmelerine de imkan sağlıyor.
Soğuk Savaş öncesinde
ülkeler çoğunlukla sahip oldukları Kara, Deniz ve Hava Kuvvetleri'nden oluşan
konvansiyonel silahların gücü nispetinde dünya ölçeğinde söz sahibi olabilmekte
idiler. Soğuk Savaş yıllarında ise liderliğini SOVYET RUSYA ve ABD'nin yaptığı Doğu(Varşova Paktı) ve Batı Bloku(NATO) olarak iki kutba ayrılan
dünyadaki süper güçler konvansiyonel gücün yanına nükleer gücü ve
daha sonraki yıllarda ise "Yıldız Savaşları" olarak tabir edilen
dijital elektronik sistemleri de eklemişlerdir. Şimdi ise buna "siber güçler" de
eklenmiş ve dünya çok boyutlu "siber savaşlar" çağına girmiş bulunuyor.
Çoğunlukla istihbarat örgütlerinin kıyasıya savaştığı bir süreçtir bu. Aslında
belki de onlara günümüzde "istihbarat orduları" demek daha doğru bir tanımlama olur.
Önceleri kendi
silahlı kuvvetleri ile işgal ettikleri ve/veya çatıştıkları ülke topraklarında
şimdilerde istihbarat servisleri/ordularının yönettiği/yönlendirdiği yeni
"siber savaş" döneminde bölge halkları içinden oluşturulan sözde
karşıt grupların çatışması sağlanarak egemen güçlerin amaçları
gerçekleştirilmektedir.
Çatışma alanını mümkün olduğunca geniş tutarak önceden hazırlanmış taşeron örgüt elemanları ile hedef ülkenin dört bir yanında masum halka ve güvenlik güçlerine karşı can yakıcı darbeler vurmak suretiyle hedef ülkenin meşru yönetimini yıpratmak, güvenlik güçleri ve halkta yılgınlık, bezginlik, ümitsizlik, korku ve panik uyandırmak amaçlanıyor. Bu şekilde siyasi, ekonomik ve diplomatik olarak aciz bırakılmaya çalışılan hedef ülkede bu olayların adaletli bir yargılaması da yapılamazsa ülke halkı her açıdan içten veya dıştan gelebilecek sözde yardımlara olumlu bakmaya yönlendirilir. Bu ya içten gelen ve baştan beri oyunun kurucuları tarafından yönetilen/yönlendirilen askeri bir darbe veya farklı gerekçelerle ve değişik adlarla ülkeye girecek olan sözde barış/asayiş/koruyucu güçler olacaktır. Böylece hedef ülkeden elde edilmek istenenler bu yeni yapı ile yerli işbirlikçiler eliyle elde edilecektir.
Özet olarak yukarıda sıraladıklarımız bugün dünyada "terör"
olarak adlandırılmaktadır.
Terör örgütlerinin altyapısı ve işleyişinde en
önemli katkı teknik anlamda "Beşinci Kol" olarak adlandırılan
faaliyetlerdir.
"Delikli demir
çıktı mertlik bozuldu" özdeyişinde ateşli silahların çıkmasıyla bilek
bileğe mücadelenin silaha sahip olanın lehine namertçe bozulduğu ifade
edilmişti atalarımız tarafından. Biz de bugün, 21. yüzyılda, terör örgütlerinin
arkasına gizlenen dünyadaki bütün derin ve gizli güçlerin nasıl namertçe ve
şeytani yöntemlerle dünyayı ve ülkemizi kana buladıklarını görüyor, devletlerin terör
örgütleri eliyle gayrimeşru işleri nasıl namertçe çevirdiklerine tanıklık
ediyoruz.
Dünyanın hiç bir
yerinde terör olarak adlandırılacak bir olay veya terör örgütü olarak
adlandırılacak bir yapı;
- organizasyon,
finansman, eğitim, silah-teçhizat ve eleman temini gibi konularda profesyonel
yardım almadan ne örgüt olabilirler ne de eylem yapabilirler.
- Bu profesyonel
yardım elbette emperyal güçlerin istihbarat teşkilatları tarafından sağlanır.
- Velev ki ideolojik
altyapıları ve haklı gerekçeleri olan oluşumlar dahi olsa bu profesyonel
yardıma mutlaka ihtiyaç duyacaklar ve ilgi alanındaki
bir veya birden çok
istihbarat örgütünün kucağına oturacaklardır.
- Sonrasında ilke ve
amaçlar egemen güçlerin menfaatleri doğrultusunda revize edilerek kısa sürede
büyütülen ve geliştirilen örgüt kontrolüne girdiği güçlerin amacına hizmet
etmeye başlar.
Günümüzde dünyada çok
güçlü devletlerin yanında onlardan daha da güçlü sermaye sahipleri/grupları vardır.
Bu sermayedarların kimisi dünyadaki bir kaç ülkenin tamamından daha zengin ve
dolayısıyla daha etkindir. Her biri;
- güçlü bir sanayi
üretimi,
- yeraltı kaynağı(petrol,
gaz, maden),
- teknoloji,
- finans ve bankacılık
gibi çağın önemli güç ve egemenlik enstrümanları, satış ve dağıtım mekanizmaları ile
bunlarla ilgili süreçleri ellerinde bulunduruyorlar. Bu sayede dünyanın güçlü
devletlerini de arka planda bu sermaye sahiplerinin idare ettiğini söylesek çok
yanılmış olmayız.
Dolayısıyla böylesine büyük servet sahipleri devletleri, devletler istihbarat teşkilatlarını, istihbarat
teşkilatları da kukla olarak terör örgütlerini kullanıyor günümüzde. Bu çarkı
bilmezsek dünya ve Türkiye ile ilgili yaptığımız bütün tahlil ve yorumlarda yanılma
ihtimalimiz çok yüksek olacaktır.
Bu bağlamda
ülkemiz ve bölgemizdeki olaylara dönecek olursak;
1923'te kurulan
Türkiye Cumhuriyeti yıllarca savaştığımız ülkeler tarafından 1924'te Lozan
Antlaşması ile tanınarak uzun süren ağır savaş şartlarının yorgunluğu ile Misak-ı Milli sınırlarının çok gerisine ikna edilmek
suretiyle dünya siyasetinde yeni bir hüviyet kazanmıştı.
Ancak bu antlaşma pek tabiidir ki düşmanların düşmanlıklarının bittiği anlamına gelmiyordu.
Kim ne derse desin, bu bir hamaset değil, bir tesbit olarak söylemeliyiz ki; Batılıların Orta Doğu
olarak adlandırdıkları bölgenin tarihi misyonunda egemen ve lider ülke Türkiye
olarak belirgindir. Bölgede bağımsızlığını deyim yerindeyse kendi dişiyle
tırnağıyla verdiği savaş neticesinde kazanmış yegane ülkedir Türkiye
Cumhuriyeti. Bunu çok iyi bilen yirmi ve yirmibirinci yüzyılın dünya
ölçeğindeki oyun kurucuları(egemen güçleri) Türkiye'nin bu tarihi misyonunun
canlanmasını hiç bir zaman istemedikleri için ülkemiz ve bölgemiz üzerinde çok ince
hesaplar ve sinsi oyunlar planlamışlardır.
Bu planlarını
gerçekleştirmek için ülkemizi doğudan batıya, kuzeyden güneye çeşitli
zamanlarda değişik vesilelerle sosyolojik, demografik, dini, kültürel, askeri
vb her yönüyle etüd edip bu toprakların ve insanımızın her türlü hassasiyetini uygun zamanda ve yerde kullanmak üzere en ince detayına kadar tesbit etmişlerdir. Oynanacak olan istihbarat oyunları ve savaşlarındaki en önemli bilgi kaynağı böylece elde edilmiştir.
Aslında 27 Mayıs 1960
darbesinin öncesine kadar giden fakat belirgin olarak 1968 kuşağı ile başlayan
bir süreç var geçmişte. 12 Eylül 1980 askeri darbesine kadar ülkemizde sağ-sol
çatışmaları, yer yer Alevi-Sünni kışkırtması, temeli daha eskilere dayanan
fakat yoğun olarak 1984'te başlayan PKK terör eylemlerinin yanı sıra bazı sözde
dini yapılanmalar ve bunun karşısında katı laikçiler de kutuplaştırılan diğer
taraflar olmuştur maalesef.
Tüm bu saydıklarımız
Türkiye'de potansiyel ayrıştırma-karıştırma alanları olarak modern dünyanın
sömürgeci/emperyalist müstekbirleri tarafından ustaca kullanılmış ve
kullanılmaya devam edilmektedir.
Sağcı-solcu,
ilerici-gerici, laik-şeriatçı, alevi-sünni, Türk-Kürt gibi
etiketleme/ayrıştırma/saflaşmalar ülkeler ve toplumlar için tıpkı bünyeye giren
bir virüs gibidir.
Bünyenin en ufak bir
zafiyetinde onu hasta eder, tedavisi gecikir ya da yanlış tedavi uygulanırsa
ölüme götürür.
Bu tür virüsleri
Türkiye Cumhuriyeti topraklarında yayan istihbarat örgütleri ile yerli
işbirlikçileri eskiden olduğu gibi bugün ve yarın da var olmaya devam edecektir.
Bu virüse karşı ve
kamu yararı için hakkı ve adaleti savunmak, hoşgörü, itidal, kardeşlik en
önemli hasletler olarak öne çıkmaktadır.
Bizim için bu oyunun
içinde olmaktan kaçınma imkanı olmadığına göre huzur ve güvenliğimiz ile
gelecek nesillerimiz için şiddeti kınarken başka bir kamplaşmaya, kutuplaşmaya
veya çatışmaya sebep olacak beyanlardan kaçınılmalıdır. Zira terör örgütleri
eliyle yapılmak istenen tam da budur.
Medya ve özellikle de sosyal medya denilen istihbarat ordularının en çok kullandığı ortamlardaki bilgi kirliliği ve kasıtlı yönlendirmeler birinci derecede dikkat edilmesi gereken yerlerdir.
"Allah’a ve Elçisi'ne itaat edin ve birbirinizle çekişmeyin. Sonra gevşersiniz ve gücünüz, devletiniz elden gider. Sabırlı olun. Çünkü Allah sabredenlerle beraberdir." (8.Enfal Suresi,46.ayet)
Peyami Bayram
05/01/2017
İstanbul
