"Eşek ölür semeri kalır, insan ölür esri kalır" demiş atalarımız.
Bence evlat sahibi olan her insanın yapabileceği en iyi eser geride bıraktığı hayırlı bir nesildir. Bu sebeple iyi ebeveyn olmak çok çok önemli.
İnsan özellikle yetişme çağlarında yaşadığı olumlu ve olumsuz hatıraları unutmuyor ve unutamıyor. Ayrıca varsa yaşadığı psikolojik travmaları hayatı boyunca içinden bir türlü atamıyor ve bu travmanın büyüklüğü oranında sorunlarla boğuşuyor. Sorunlar bazen ufak arızalar şeklinde karşımıza çıkıyor, bazen de psikolojik/psikiyatrik vakalar şeklinde zuhur etmesinin yanında toplumsal yaşamda çok farklı türden arızalara, çatışmalara, hatta felaketlere sebep olabiliyor. İnsanın yetişme çağlarında yaşadıkları o derece önemli ki ebeveyn şefkati, sevgisi, ilgisi, eğitimi ve olumlu yönlendirmesi ile bir çocuktan bir mucit, bir dahi, bir ozan, bir zenaat erbabı, bir lider çıkabileceği gibi bunların tam zıddı ilgisizlik, sevgisizlik, şefkat noksanlığı ve eğitimsizlik ile o masum çocuğun bir haydut, bir terörist, bir seri katil veya sapığa dönüşmesi de büyük ihtimal değil öncelikle ebeveynlerin eseridir.
Çocukları dünyaya getirme sebebi olabilirsiniz. Bu yemek, içmek gibi doğal ve fizyolojik olarak çok temel ve basit bir döngünün sonucudur. Tüm canlılar bu üremeyi yapar. İnsan ise tekamül ederse insan olur, insanlaşır. Irkı, dili, vatanı, inancı ve ideolojik görüşü ne olursa olsun dünyaya gelmesine vesile olduğu yavrusuna şunları verebilen ebeveyn insanlık ailesine faydalı bir birey kazandırmış olur:
- Tanrı'ya şirk koşmadan inanmak. O'ndan başkasına kulluk etmemek ve O'ndan başkasından yardım, tavassut beklememek.
- İnsanları hiç bir ön koşul olmadan sevmek. Her insanın kendisi gibi bir canı, hisleri ve değerleri olduğunu düşünmek.
- Eleştirmeden sevmek, bakmadan görmek, gönülden hissetmek.
- Aile ve akrabalık ilişkilerini güçlü tutmak.
- Dostluklara önem vermek, dost kalmak, dostlukla yaşamak.
- Başta ailesi olmak üzere yakınlarına sevdiğini sözlü olarak, hediyeleşerek, gülümseyerek, yardımlaşarak, paylaşarak ifade etmek.
- Yüzünü tebessümle donatmak.
- Selamı her zaman, herkese vermek, hal-hatır sormak.
- Özü ile sözü bir olmak.
- Helal lokma yemek.
- Komşularla iyi geçinmek, yardımlaşmak.
- Kendine yapılmasını istemediğini başkasına yapmamak.
- Cömertliğin varlıktan değil gönülden olduğunu her durumda ve ortamda göstermek.
- Yoksulluk yaşarken bile çocuğuna yoksunluk hissettirmemek.
- Yakınlarının mutluluğundan keyif almak, kederlerini paylaşmak.
- Emanete ihanet etmemek.
- Vatanını sevmek.
- Kamu malını korumak.
- Doğayı sevmek, çevreyi korumak, doğal hayatı yaşatmak.
- Geçmişini bilmek, atalarını tanımak.
- Gıybet etmemek.
- Çalışkan olmak.
- Her nefes alışı bir umut bilerek umudunu hiç bir zaman yitirmemek.
- Kanaatkar olmak, mevcuda şükretmek.
- Her gün bir iyilik yapmak.
- Ahde, dostluğa ve iyiliğe vefalı olmak.
Tüm bunların kaynağı ise inanç, sevgi, şefkat ve sabırdır.
Peyami Bayram
31 Ekim 2020
İstanbul
