Serencam 1

Serencam 1

Geceye açtım gözümü;

Kopkoyu bir karanlık.

Sayamadım karanlıkları

ve yandaşlarını.

Yürüdüm,

yürüdüm hep karanlık.

Yol sandım;

karanlık dehlizleri

Beraber yürüdüklerim

karanlıkta kaldı.

Göremedim yüzlerini

Gün doğmaya yakın

müşfik bir ses

"Korkma!" dedi,

"Korkma, aç gözlerini"

Oysa açıktı gözlerim.

Korktum.

daha sıkı yumdum

Sonra

bir fener belirdi ufukta 

cılız

O da söndü korkudan.

Her yanım ıssız..

Birden irkildim.

Karanlıktaki buyurgan ses:

"Kimsin ve necisin?"

 Anladım.

Karanlığın oğlu bu,

yeni köleler arıyor,

pazarda satmaya.

Hayır,

hayır yok öyle

Efendilerin kölesi olmak..

"Hayır!" dedim,

Zil çaldı

karanlıkta.

Gözüm açıldı.

Karanlıktan sonra,

ilk kez baktım yüzlerine;

maskeli balo

Hepsinin yüzü aynı

Neler oluyor?

Benim burada ne işim var?

Kim yazdı bu senaryoyu?

Sahnedeki tüm oyuncular,

bilmiyorlar ki oyundalar.

Rabbim!

Bu oyun bitmeli,

nerede ve nasıl?

Ne zaman?

Zaman durmuyor.

Akıl sahiplerinin

hesapları bitmiyor,

aklımı zorluyor

Kelimeler yetmiyor

ve

Sancı bitmiyor..

Peyami Bayram

18 Temmuz 2013

İstanbul